Empatiya: ang mahirap na kakayahang ilagay ang iyong sarili sa sapatos ng iba

Empatiya: ang mahirap na kakayahang ilagay ang iyong sarili sa sapatos ng iba

Ang tao ay may kaugnayan sa kung ano ang nasa loob niya, ngunit din sa labas ng mundo. Sa parehong mga kaso, ang empatiya ay gumaganap ng isang napakahalagang papel, dahil pinapayagan kang ilagay ang iyong sarili sa sapatos ng iba. Salamat sa pagsulong ng teknolohiya, ang panlabas na mundo kung saan tayo maaaring makipag-ugnay ay mas at mas malawak.



Dahil sa panahong ito ang sistema ng pakikipag-ugnayan ay lalong malawak, tulad ng mga channel ng komunikasyon , nagiging mas mahirap ang empatiya. Isipin, halimbawa, kung gaano kahirap magpakita ng pakikiramay sa isang tao na iyong nakikipag-usap sa pamamagitan ng mga text message, higit pa kaysa sa pagkakaroon nito.

Ilagay ang iyong sarili sa sapatos ng iba: ano ang empatiya?

Ang empatiya ay maaaring tukuyin bilang ang kakayahang maunawaan ang emosyonal (damdamin at damdamin) at nagbibigay-malay (mga ideya at saloobin) estado ng ibang mga tao o sarili. Ang kakayahang maunawaan na ito ay ang bunga ng pag-alam kung paano ilagay ang iyong sarili sa sapatos ng iba.





kung paano makalimutan ang isang tao

Hindi ito isang madali o walang gaanong ehersisyo, at kung minsan ay mahalaga na talikuran ang lahat ng mga stereotype at pamamaraan upang magtagumpay. heuristics napakadalas sa ating isipan. Ito ay isang komplikadong ehersisyo, tulad ng kumplikado ng ating mundo at ng ibang tao. Para sa kadahilanang ito, mahalagang ilagay ang iyong mga kasanayan sa pansin sa linya.



mga taong nakikipagkamay dahil inilagay nila ang kanilang sarili sa sapatos ng iba

Sa kabilang kamay, may mga tao at pangyayaring may kakayahang makabuo ng higit na empatiya kaysa sa iba . Halimbawa, mas madaling makiramay sa mga taong katulad natin o nangangailangan ng ating tulong - sa unang kaso sapagkat mas madaling maunawaan ang mga ito, sa pangalawa dahil magkakaroon tayo ng magandang dahilan upang gawin ito kung naniniwala tayo na ang kanilang kahilingan ay taos-puso.

Mga kaaway ng empatiya

Tayong mga tao bahagi tayo ng produkto ng mga sitwasyon na humuhubog sa atin mula sa pagkapanganak. Ang pagwawalang bahala ay maaaring sanhi ng iba't ibang mga kadahilanan, kabilang ang:

lahat ng mga tao magsalsal

  • Makasarili.
  • Ang kawalan ng tiwala.
  • Ang pagkawala ng mga halaga.
  • Indibidwal na kakayahan na makamit ang mga layunin sa anumang gastos.
  • Ang paghahati sa lahi, pang-edukasyon at panlipunan.

Dapat tandaan na ang kawalan ng empatiya ay hindi dumating nang walang gastos. Humahantong ito sa amin upang lumayo mula sa mainit at taos-pusong mga yakap, mula sa mga regalong walang pag-iimbot, mula sa magiliw na mga ngiti, mula sa kamay na pinahaba nang hindi humihiling ng kapalit. Pinipigilan tayo ng batas ng pinakamainam na maunawaan ang mga pangangailangan ng iba, maging asawa, pamilya, kapitbahay, kapareha, kaibigan. Ang psychologist nahaharap sila sa libu-libong mga kaso araw-araw na ang pagbabala ay maaaring mapabuti sa pamamagitan lamang ng pagpapatupad ng aktibong pakikinig, na kung saan ang empatiya ay pangunahing.

triptych kung ilan ang patak sa pagtulog

'Ang aking kalayaan ay nagtatapos kung saan nagsisimula ang iba'

Ano ang magagawa ng pakikiramay sa atin at sa iba?

Susubukan naming sagutin ang katanungang ito sa pamamagitan ng pagsusuri ng iba't ibang mga sitwasyon:

  • Sa pamamagitan ng paglalagay ng ating mga sarili sa sapatos ng iba, madaragdagan natin ang posibilidad na gumana ang aming relasyon. Malalaman natin ang mga pang-emosyonal na pangangailangan ng ibang tao, ang paggana ng kanyang katawan at ang sanhi ng ilan sa kanyang emosyon. Ang pagtanggap ng isang nakaraan ng mga negatibo o positibong kaganapan ng pareho ay makakatulong sa mag-asawa na mabuhay, hindi lamang mabuhay.
  • Kung naiintindihan ng empleyado ang pangangailangan para sa kanyang kumpanya na dagdagan ang pagganap at bibigyan siya ng kanyang boss ng kinakailangang mga mapagkukunan, ang relasyon ng manggagawa at employer ay maaaring mas kasiya-siya.
  • Ang pagiging empatiya ay ginagawang mas sensitibo at magalang tayo sa mga limitasyon ng iba. Sa pamamagitan ng empatiya, halimbawa, maiintindihan natin ang pagkabigo na minsang nadarama ng mga magulang sa kanilang mga anak na may autism, nahaharap sa kawalan ng kakayahang makipag-usap sa kanila.
  • Bakit kailangan nating maging makiramay sa ating sarili? Ang matapat na pagsusuri sa aming mga kalakasan at kahinaan ay pipigilan tayong mawala at sabay na mapabilis ang mga pagkakataong makilala ang iba.
  • Nakikiramay sa kanyang mga mag-aaral, a guro tiyak na magiging mas maimpluwensyang ito. Papayagan siya ng empatiya, halimbawa, na matuklasan na ang marahas at maingay na bata ay walang ginawa kundi ang kopyahin ang mga pag-uugaling natutunan sa pamilya. Ang pag-unawa sa pagkamahiyain, hyperactivity, extroverion at kalungkutan ng kanyang mga mag-aaral ay magpapataas ng halaga at sa parehong oras ang pagiging simple ng kanyang papel.

'Ang isang guro na hindi makiramay ay hindi magagawang malutas nang maayos ang mga salungatan sa klase'

Ang mga taong inilagay ang kanilang mga sarili sa sapatos ng iba
  • Kapag naalala ng mga magulang na sila rin ay mga bata at kabataan, mas mauunawaan nila ang kanilang mga anak at mabawasan ang agwat ng henerasyon. Pagkatapos ng lahat, ang pagiging isang magulang na may ilang taong karanasan sa likuran nila ay hindi maaaring mabura nang lubusan ang mga alaala ng nakaraan - kung minsan sapat na upang matuklasan ang susi upang muling ibalik ang mga ito.
  • Ang pagpapahusay ng empatiya sa mga bata at kabataan, tinuturuan ang mga ito sa damdamin, ay isang mahusay na paraan ng pag-iwas sa anumang pag-uugali na hindi ginusto sa lipunan, tulad ng pananalakay o pagiging passivity sa harap nito. Ang isang halimbawa nito ay ang pamamaraan KiVa , ipinanganak sa Finland, na tumutugon sa manonood ng pang-aabuso sa pamamagitan ng pagpapadali ng pakikiramay sa biktima; Sa ganitong paraan sinisikap niya na makaramdam ng empatiya sa mga batang manonood sa pagdurusa ng batang biktima ng pananakot, upang matigil ang hindi pangkaraniwang bagay at maiwasan ito.

Tulad ng nakita natin, ang pakikiramay ay isang kasanayan sa pakikipag-ugnay na nagsisilbi itong ilagay ang iyong sarili sa sapatos ng iba upang mapagbuti ang mga ugnayan, pekein ang mga bono at ilapit ang mga puso. Ito ay pantay na kapaki-pakinabang para sa pag-iwas sa karamihan ng paghihirap ng modernong mundo, na minarkahan ng pakiramdam ng kawalan at pag-iisa na naayos sa marami sa mga taong sumisigaw, ngunit na hindi nararamdaman na narinig, kinikilala at, sa huli, minamahal.

Sabihin mo sa akin kung ano ang gagawin ko, hindi kung ano ang gagawin mo

Sabihin mo sa akin kung ano ang gagawin ko, hindi kung ano ang gagawin mo

Sinabi ko sa iyo upang bigyan mo ako ng init, upang maunawaan mo na dumaranas ako ng isang masamang panahon; Ngunit sabihin sa akin kung ano ang gagawin ko, hindi kung ano ang gagawin mo