Ang mga hindi pa nakagawa ng anumang bagay upang manatili ay dapat bitawan

Ang mga hindi pa nakagawa ng anumang bagay upang manatili ay dapat bitawan

Dapat nating pakawalan ang mga hindi pa nagagawa upang manatili, ang mga taong may pansamantalang damdamin na pinagsasayang tayo ng oras at pagnanasa. Ang pagpapaalam ay nangangailangan ng halaga, ngunit sa halip na makita ito bilang wakas, dapat nating tanggapin ito bilang simula ng isang bagong bagay.



Sino ang hindi naobliga kahit isang beses na kailangang magsara ng isang yugto sa kanilang buhay? Minsan sinasabi nito na 'Magsara ng pinto'.

nadurog ang puso ko





Gayunpaman, ang pangitain na ito ng pinto, sa halip na bigyan kami ng ideya ng isang bagay na magsasara, ay isang bagay na nagsisimula, ginagawa itong sumasalamin sa isang entity na hindi natatapos, tulad ng isang uri ng uroboro . Kailangan nating makita ang yugtong ito ng ang aming buhay bilang isang gumagalaw na linya na kung saan dumadaloy tayo habang lumalaki tayo.

At upang lumago, kailangan nating alisin ang ilang mga bagay, habang nakakakuha tayo ng mga bago. Ang buhay ay isang walang patid na landas na lumulula sa atin at hinihinga, at walang silbi na manatiling naka-attach sa isang bagay o sa isang tao na nagpapadala sa atin, tulad ng mga bato na nahuhulog sa balon.



Sino ang hindi makikilala sa amin, na sinasaktan tayo at pininsala ang ating pagkatao, ang ating kakanyahan bilang mga tao, ay nagpapahina ng ating paglago.

Marahil ay napakahirap upang mapagtanto, maaaring hindi natin nais na makita ang katotohanan sa mahabang panahon, ngunit kalungkutan ito ay isang bagay na walang maitatago. Masakit, nalalanta at pinapatay tayo. Kaya huwag hayaan ito. Palaging may dumating na oras sa buhay na mas mabuting kumalas ...

parirala tungkol sa kabiguan ng mga kaibigan

Dapat nating pakawalan ang mga nag-abandona sa atin

Ang pagpapaalam, pagsasara ng isang yugto ng aming buhay, ay hindi lamang tumutukoy sa pagpapaalam sa mga nagbahagi ng kanilang buhay sa atin, sa isang kilos ng pagpapasya o ng halaga.

Posibleng hindi ikaw ang mag-abandona, ngunit talagang napabayaan ka. Sa kasong ito, ang ideya ng pagpapaalam, pagtanggap sa paghihiwalay na iyon at muling sumulong, ay pangunahing.

batang babae puso at buwan
  • Kailangan nating bitawan yaong mga nag-abandona sa atin, sapagkat kung hindi natin gagawin, magpapatuloy tayong kumapit sa isang kawalang-hanggan ng mga negatibong damdamin na mas sasakit sa atin araw-araw. At ang mga responsable, sa kasong ito, ay magiging ating sarili.
  • Isara ang yugtong iyon ng aming buhay, kung saan ang sakit ng pag-abandona ay malakas pa rin, kailangan ng oras. Ang sakit ay dapat mabuhay, kailangan mong umiyak, mapagtanto kung ano ang nangyari at, mamaya lamang, tanggapin kung ano ang nangyari hanggang sa makuha mo kapatawaran . Kapag ang sugat ay gumaling at kapag pinalaya natin ang ating sarili mula sa lahat ng mga pasanin, makakaramdam tayo ng gaan at magagawang ganap na kumalas.
  • Ang isang pag-abandona ay ang pagkasira ng isang bono at, tulad nito, dapat tayong bumalik sa ating sarili.
  • Hanggang kamakailan lamang, ang bono na iyon ay nabusog ng pagmamahal para sa relasyon na iyon. Ngayon, na pinutol na ang pusod, kailangan nating hanapin ang ating sarili, alagaan ang ating sarili, palakasin ang ugnayan na iyon sa ating kumpiyansa sa sarili, upang tumingin muli sa hinaharap. Mas malakas.
  • Huwag pakainin ang nostalgia, huwag ituon ang iyong paningin sa nakaraan, sapagkat, tulad ng sinasabi mismo ng salitang, ito ay nakaraan na, wala na, wala na, wala doon ... At higit sa lahat tandaan na ang mga nakatira sa pamamagitan ng pag-nostalgia ay walang ginawa kundi ang pakainin ang pagdurusa at kumapit dito habang pinipili ang nakaraan, nawawala ang kasalukuyan. Ang opurtunidad na maging masaya ay 'dito at ngayon'.

Kailangan mong bitawan nang walang sama ng loob

dalandan na buhok na kulay kahel

Ang mga nagpapakain ng galit, paghamak at sama ng loob ay naging isang bilanggo ng mga nanakit sa kanila. Napakadali at napakasakit. Ang mga nagpupukaw sa iyo ng galit at iyong mga nakatuon sa iyong paghamak ay gumagawa ka ng walang hanggang tagapangalaga ng mga negatibong damdamin.

Ang kapatawaran ay hindi madali. Minsan naniniwala kami na ang kapatawaran ay isang pagtanggi sa ating sarili, na tumutugma sa pag-aalinlangan at pagtingin sa ating sarili bilang mga biktima. Ngunit hindi ganon.

Upang magpatawad, dapat mong muling mapagtiwalaan ang iyong sarili. Walang sinumang kasinglakas ng tao na may kakayahang magbigay ng kapatawaran sa mga nanakit sa kanya dahil ipinapakita naman niya na nalampasan niya ang kanyang takot , na hindi na takot sa kanyang 'kaaway' at pakiramdam malaya.

Ang pagpapaalam sa mga sama ng loob at galit ay magbabalik sa ating unang estado, gumagaling ang ating puso, at iwan tayo ng mga negatibong emosyon. Saka lamang nagagawa ang kilos ng 'pagpapaalam' na maging isang bagay na mas madaling makamit, pati na rin ang isang gawa ng pagpapalaya.

Huwag mamuhunan ng oras sa mga taong hindi karapat-dapat, para sa mga hindi gumawa ng anumang bagay upang manatili sa iyong tabi o hindi ipinaglaban para sa iyo. Buksan ang daan sa kanila at alukin sila ng kalayaan, pakawalan sila.

Mga larawan sa kagandahang-loob ni Mila Marquis, Shawna Erback, Lucy Campbell